دسته گل دامادی

"بسم الله الرحمن الرحیم"

بی نام او هرکاری ابتر است

سلام؛

     این پست را با یک جمله ی کلیدی و راهگشا آغاز می کنم:

" می توانیم از قسمت اعظم رنج، دل شکستگی و یا یأسی که در عشق تجربه می کنیم جلوگیری کنیم؛ اگر فقط توجه بیشتری به "شروع" یک رابطه داشته باشیم. " *

     تصور بفرمایید در یک مسابقه ی دو شرکت کرده اید، موفقیت شما تا حد بسیار زیادی، به این بستگی دارد که چطور استارت زده باشید. در ازدواج هم همین طور هست. شما باید به شدت مراقب شروع این رابطه باشید.

     هر نوع کوتاهی از طرف شما، با هر توجیهی، تأثیر مستقیم در آینده ی زندگی اتان خواهد داشت. بنابراین چند توصیه ی کلیدی می کنم:

۱- تا پیش از شناخت کافی، فاصله و حریم ها را رعایت کنید؛

     تا احساسات در تصمیم گیری شما دخیل نباشد. احساسات، عقل را کور می کند، و تمام بدی ها را حسن جلوه می دهد.

۲- به اندازه ی کافی سوال بپرسید؛ سوال های دقیق و هدفمند؛

     تا هیچ نکته ی مهمی نباشد که از آن گذشت کرده باشید. بجای پرداختن به مسائل کم اهمیت، زمان با ارزش اولین ملاقات ها را به سوالاتی اختصاص بدهید که از قبل، روی آن به دقت کار کرده باشید؛ و مهم ترین مسائل زندگی شما را در بر بگیرند.

۳- نشانه های خطر را جدی بگیرید؛

     ممکن است شما شیفته ی چند ویژگی طرف مقابلتان بشوید، و به همین دلیل، دست به خود سانسوری بزنید، و عقاید خود را فاکتور بگیرید. این یکی از رایج ترین اشتباهات ازدواج است. خطراتی مثل تفاوت در عقاید دینی و مذهبی، اعتیاد و مشکلات روانی، از این جمله هستند.

۴- به نکات ریزی که در پی ریزی آینده ی شما اهمیت پیدا خواهند کرد، توجه بفرمایید؛

     به طور مثال، گل بردن در جلسه ی اول خواستگاری برای آقایان، و آراستگی و پذیرایی شایسته برای خانم ها، اهمیت فوق العاده ای دارد. این هم اشکال رایجی است.

     یعنی هر دو خانواده، با این استدلال که " نه به بار است و نه به دار! " در این مسائل کم توجهی به خرج می دهند. اما ممکن است همین نکات به ظاهر بی اهمیت، در آینده، به معضل بزرگی تبدیل شوند، که با کمی دقت، می توان تبعات آن را کاهش داد.

     در هر صورت، این قائده را همه بلد هستیم که:

" پیش گیری، بهتر از درمان است. "

التماس دعا

یا علی

پی نوشت:

 *: آیا تو آن گمشده ام هستی؟/ص ۱۴۲/ باربارا دی آنجلس/ ترجمه:هادی ابراهیمی/ نسل نو اندیش/چاپ سوم بهار ۸۴