دسته گل دامادی

"بسم الله الرحمن الرحیم"

بی نام او هرکاری ابتر است

سلام به همه ی دوستان و مخاطبین عزیز؛

     می خواهم یک موضوع جالب و چالشی را برای شما مطرح کنم:

     قدیم ندیم ها، می گفتند، دو دسته هستند که همسر مناسب گیرشان نمی آید: اول دختر های قد بلند، دوم آقایان قد کوتاه!

     از قدیم هم رسم بر این بود که آقا داماد، یک وجب بلند تر باشد. خانم ها هم که اصولاً، با کفشی که پاشنه ی کمتر از ۱۵ سانت داشته باشد، نمی توانند راه بروند.

     حالا این ۳ گزاره را جمع بفرمایید، کنار این واقعیت که هر چه جلوتر می رویم، با بهبود کیفیت تغذیه، و ورزش کردن و ... ، میانگین قد نسل ها افزایش پیدا می کند!

     با عنایت به فاصله سنی معمولِ بین زوج ها، نتیجه ی حاصل جمع گزاره ها، می شود آش شله قلمکار فعلی! یعنی دختر خانم های دم بخت قد بلند، و آقا داماد های بالقوه ی قد کوتاه.

     عرف می گوید که خانم باید کوتاه تر باشد، اما من به شخصه بدم نمی آید که همسرم قدش بلند باشد! چرا که با توجه به قد متوسطم (۱۶۵ سانتی متر) حداقل می توانم امیدوار باشم که فرزندانم قدشان بلند تر خواهد شد. ضمن این که به نظر من، قد بلند، بر زیبایی هم می افزاید.

     شبیه به این کار را، حضرت امام علی "علیه السلام" انجام داده اند. همان طور که احتمالاً می دانید، ایشان قدی میانه داشتند، و ثمره ی ازدواج ایشان با حضرت "ام البنین"، فرزند آقا و رشیدی، همچون حضرت ابوالفضل العباس "علیه السلام" شد.

      حالا این معضلی برای بنده، و به احتمال زیاد، برای تعداد زیادی از خانم ها و آقایان مجرد شده است. نظر شما راجع به این موضوع چیست؟ اگر مرد هستید، آیا حاضر می شوید با خانمی قد بلند تر از خودتان ازدواج کنید؟ و اگر خانم هستید، آقای قد کوتاه تر از خود را می پسندید؟ به نظر شما، کفویت در این زمینه لازم هست یا نه؟ و تا چه میزان؟

     با شرایطی که توضیح دادم، اگر بخواهیم که تعداد جوانان مجرد بیش از این افزایش پیدا نکند، باید شاهد ازدواج های این چنینی بیش تری در سطح جامعه باشیم.

التماس دعا

یا علی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پست های مرتبط:  ما انسان های ناقص     بوسه کربلا بر دامان زن (3)

پی نوشت:

     آخرین پست های وبلاگ "داماد سیاسی" با نام های: "100 روز علّافی؟! " و "پژو، رنو، سیتروئن، خداحافظ ..." را حتماً مطالعه بفرمایید. منتظر خواندن نظرات شما هستم.